Renaat van Poelvoorde

publiceert

De mening van anderen...

(de plaatsing van een bijdrage betekent niet noodzakelijkerwijs dat ik het eens ben met de auteur)

 

 

Robert Spencer

       Er bestaat geen

                   'Palestijns Volk'

 

President Trump's 'Deal of the Century' was een briljante illustratie van zijn beheersing van de kunst van de deal. Dit extravagant genereuze voorstel, en de minachtende afwijzing door de Palestijnen, schaadt de bewering van de internationale links dat de IsraŽli's de obstakels zijn voor vrede ernstig, en legt het Palestijnse leiderschap bloot voor de genocidale oorlogszuchtigen die ze zijn. Nu is het tijd om nog een cruciale stap te zetten: een einde maken aan de erkenning van het "Palestijnse volk". Er is geen natie, ras, etniciteit, nationaliteit of cultuur, en dat is er nooit geweest. Terugkeren naar de realiteit op dit gebied zal de weg vrijmaken voor het aannemen van gezond beleid voor de regio.


Het begrip: "Het Palestijnse volk" werd 'geboren 'in 1963, toen de vijanden van IsraŽl een nieuwe strategie gebruikten die het tij van de internationale publieke opinie tegen IsraŽl zou keren en daarentegen de jihad een een nieuwe impuls zou geven. Toto dan toe kwam de benaming 'Palestijnen' nergens in de gescheidenis voor, ook niet te midden van al het drama rond de joodse nederzetting in Palestina, de opkomst van het zionisme en de vestiging van de joodse staat. Palestina was de naam van een regio, zoals Staten Island of Dubuque, niet de naam van een volk.

Het is geen toeval dat noch Mark Twain, noch een van de vele Engelse reizigers die in zijn tijd het gebied hebben bezocht, noch iemand anders die door de eeuwen heen door Palestina heeft gereisd, ooit over het 'Palestijnse' volk sprak. Ze spraken over het ontmoeten van Arabieren, evenals Joden en christenen en anderen, maar niemand, onder menigten van mensen die over Palestina schreven, verwijst ooit naar Palestijnen als bewoners ervan. Noch vermelden de vele Britse Witboeken en andere documenten die de Britse regering tijdens de mandaatperiode produceerde, ooit de Palestijnen. De tegengestelde facties in die documenten zijn de Joden en de Arabieren.

Daar is een heel eenvoudige reden voor: er waren geen Palestijnen.
Een ongemakkelijk feit voor degenen die beweren dat de Palestijnen de inheemse bevolking van het gebied zijn, is dat ze geen geschiedenis hebben: er was nooit een staat Palestina, nooit een koning of president van Palestina, nooit (tot voor kort) een Palestijnse vlag, en niets dat de Palestijnen cultureel, taalkundig of anders onderscheidt van de andere Arabieren in de regio.

Tijdens de mandaatperiode beschouwden de Arabieren welke Palestina bewoonden zichzelf over het algemeen als SyriŽrs en Palestina als Zuid-SyriŽ. Begin 1919 presenteerden Arabische moslims in veertien Palestijnse gemeenten, die zichzelf de moslim-christelijke vereniging noemden, een petitie voor de vredesconferentie in Parijs, waar beraadslaagd werd over het naoorlogse lot van SyriŽ, de Palestina-regio en andere voormalige Ottomaanse bezittingen.


Indieners hielden vol dat Zuid-SyriŽ, dwz Palestina, wordt beschouwd als "onafscheidelijk van de onafhankelijke Arabische Syrische regering", want het was "niets anders dan een deel van Arabisch SyriŽ en het is er in geen enkel stadium van gescheiden." Palestina had, zo zeiden ze, "nationale, religieuze, taalkundige, morele, economische en geografische banden" met SyriŽ, en drong er daarom op aan dat Palestina "los zou staan van de onafhankelijke Arabische Syrische regering." Palestina "zou deel moeten uitmaken van Zuid-SyriŽ, op voorwaarde dat deze niet onder buitenlandse controle staat. "


Degenen die deze eisen stelden, zouden vandaag allemaal als Palestijnen worden beschouwd. Toch zouden ze onmetelijk verbijsterd zijn als ze een eeuw vooruit konden zien en de retoriek van vandaag horen over de Palestijnen, als het inheemse volk van Palestina. Daar zou Musa Kazim al-Husayni, die als hoofd van de gemeenteraad van Jeruzalem in oktober 1919 verklaarde: "Wij eisen geen scheiding van SyriŽ." grote ogen van opzetten.

Zelfs Ahmad Shukairy, die in de jaren zestig president was van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie was, gaf toe dat aan het einde van de Eerste Wereldoorlog niemand het had over de rechten van het Palestijnse volk;  in plaats daarvan had hij het over de vereniging van de Arabieren van Palestina met de Arabieren in SyriŽ: de slogan ging: "Eenheid, eenheid, van de Taurus [bergen] naar Rafah [in Gaza], eenheid, eenheid".
In feite werd het woord 'Palestijnen' vaker op Joden toegepast dan op moslim-Arabieren. Tijdens de mandaatperiode verwierpen sommige Arabieren de term en verklaarden: "Wij zijn geen Palestijnen, wij zijn Arabieren. De Palestijnen zijn de Joden. "

Auni Bey Abdul-Hadi, een Arabische moslimleider, beschouwde de term met dezelfde minachting en vertelde de Peel Commission in 1937: ďEr bestaat geen land als Palestina! 'Palestina' is een term die de zionisten hebben uitgevonden! Er is geen Palestina in de Bijbel. Ons land maakte eeuwenlang deel uit van SyriŽ. Ē

In 1946 getuigde de Arabisch-Amerikaanse historicus Philip Hitti voor het Anglo-Amerikaanse onderzoekscommissie van 1946: "Er bestaat niet zoiets als Palestina in de geschiedenis, absoluut niet" - wat betekent dat er nooit een natie was geweest die deze naam droeg.

Tegen het begin van de jaren zestig was de situatie echter drastisch veranderd. De ontwerp-grondwet van 1963 van de Palestina Liberation Organisation verwijst feitelijk naar 'Palestijnen', alsof het een duidelijk en gemakkelijk identificeerbaar volk was. "Alle Palestijnen," stelt het, "zijn natuurlijke leden in de Bevrijdingsorganisatie die hun plicht uitoefenen in hun bevrijding van hun vaderland in overeenstemming met hun capaciteiten en efficiŽntie."

In de begindagen van het bestaan van de Palestijnen was het feit van hun niet-bestaan in de geschiedenis veel breder bekend dan vandaag. In 1969 verklaarde de IsraŽlische premier Golda Meir dat 'er niet zoiets bestaat als Palestijnen ... het was niet alsof er een Palestijns volk in Palestina was dat zichzelf als een Palestijns volk beschouwde en we kwamen, hen 'eruit gooien' en hen uit hun land verdreven. Ze bestonden niet. 'Sterker nog, ze merkte op dat een' onafhankelijk Palestijns volk met een Palestijnse staat 'nooit had bestaan.

De Arabische moslims van Palestina wisten dit ook. De Syrische president Hafez Assad zei ooit tegen Yasser Arafat: ďU vertegenwoordigt Palestina niet zoveel als wij. Vergeet dit ene punt nooit: er bestaat niet zoiets als een Palestijns volk, er is geen Palestijnse entiteit, er is alleen SyriŽ. U bent een integraal onderdeel van het Syrische volk, Palestina is een integraal onderdeel van SyriŽ. Daarom zijn wij, de Syrische autoriteiten, de echte vertegenwoordigers van het Palestijnse volk. "

Prins Hassan van de Jordaanse Nationale Vergadering verwoordde het eenvoudig op 2 februari 1970: ďPalestina is JordaniŽ en JordaniŽ is Palestina; er is maar ťťn land, met ťťn geschiedenis en ťťn en hetzelfde lot. ĒLid van het PLO-uitvoerend comitť Zahir Muhsein erkende ook dat het Palestijnse volk een propaganda-uitvinding was in een interview in 1977 met de Nederlandse krant Trouw:
Het Palestijnse volk bestaat niet. De oprichting van een Palestijnse staat is slechts een middel om onze strijd tegen de staat IsraŽl voor onze Arabische eenheid voort te zetten. In werkelijkheid is er vandaag geen verschil tussen JordaniŽrs, Palestijnen, SyriŽrs en Libanezen. Alleen om politieke en tactische redenen spreken we vandaag over het bestaan van een Palestijns volk, omdat de Arabische nationale belangen eisen dat we het bestaan van een duidelijk "Palestijns volk" verdedigen tegen het zionisme.

Om tactische redenen kan JordaniŽ, een soevereine staat met gedefinieerde grenzen, geen aanspraak maken op Haifa en Jaffa, terwijl ik als Palestijn ongetwijfeld Haifa, Jaffa, Beer-Sheva en Jeruzalem kan eisen. Op het moment dat we ons recht op heel Palestina heroveren, zullen we echter geen minuut wachten om Palestina en JordaniŽ te verenigen.
Abdul Hamid Sharif, de premier van JordaniŽ, zou  dat onderscgrijven. Hij zei in 1980: ďDe Palestijnen en JordaniŽrs behoren niet tot verschillende nationaliteiten. Ze hebben dezelfde Jordaanse paspoorten, zijn Arabieren en hebben dezelfde Jordaanse cultuur. '

Koning Hussein van JordaniŽ verwoordde het in 1981 in het kort: "De waarheid is dat JordaniŽ Palestina is en Palestina is JordaniŽ."
Desalniettemin heeft de mythe zijn intrede gedaan, en het wordt nu algemeen als vanzelfsprekend beschouwd, in ons tijdperk dat weinig historisch geheugen heeft en weinig interesse heeft om meer te winnen, dat de Palestijnen een echte nationaliteit zijn, en de inheemse bevolking zijn van het land dat IsraŽl illegaal bezet.

Dit is een propagandasucces waar Josef Goebbels en de redacteuren van Pravda jaloers op zouden zijn geweest, en het werd de basis voor meer. Na de Palestijnen te hebben gevestigd als een klein inheems volk wiens land werd gestolen door roofzuchtige, welgestelde en onderdrukkende buitenlanders, was het tijd om terug te keren naar de onderhandelingstafel - niet om een echt akkoord met IsraŽl te bereiken, maar om het slachtofferschap te exploiteren als status van de nieuwe kleine mensen die ze hadden uitgevonden om waardevolle concessies van de IsraŽli's te dwingen.


Als dit alles zou worden erkend, zou de verantwoordelijkheid liggen bij JordaniŽ, SyriŽ, Libanon en de andere Arabische staten voor het niet verwelkomen van hun Palestijnse Arabische broeders. De bewering dat de Palestijnen een volk zijn dat een staat moet hebben, zou veel van zijn kracht verliezen. Terugkeren naar de realiteit en de propagandafantasieŽn weggooien kan nooit een keerzijde hebben. Het is tijd om die stap te zetten.

Robert Spencer is de directeur van Jihad Watch en een Shillman Fellow in het David Horowitz Freedom Center. Hij is auteur van 19 boeken, waaronder de bestsellers van de New York Times The Politically Incorrect Guide to Islam (and the Crusades) en The Truth About Muhammad. Zijn nieuwste boek is The Palestinian Delusion: The Catastrophic History of the Middle Middle Peace Peace Process
 

 

©RVP-2020