november 2018

Het Europees Hof

voor de Rechten van de Islam?


De betrachting van radicale islamieten om op gewelddadige wijze de shariawetgeving in Europa in te voeren is blijkbaar niet echt meer nodig. De ‘gematigden’, laten we zeggen, ‘de wijzen die uit het oosten komen’, hebben namelijk ontdekt dat men, gebruik makend van onze democratische Europese waarden en normen via de rechtsgang, de droom van de 21-eeuwse ‘Ottomanen’ efficiënter uitvoerbaar is, en daarenboven ook aanvaardbaarder voor de Europese ‘gutmenschen’ .


Dat dit niet zomaar een boude bewering is, bewees onlangs het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. In een arrest oordeelden deze ‘wijze’ rechters dat de boete die een Oostenrijkse vrouw kreeg opgelegd omdat ze had gezegd dat de profeet Mohammed pedofiele neigingen had, terecht was. Want met een dergelijke bewering had de vrouw namelijk de grens van de vrijheid van meningsuiting overschreden, stelde het Hof.


De vrouw had tijdens een seminar in 2009 gezegd dat de islamitische profeet Mohamed het graag met kinderen deed, verwijzend naar diens huwelijk met de zesjarige Aďsha. Oostenrijkse rechters veroordeelden haar toen tot een boete van 480 euro vanwege minachting voor een religie. Ze stapte naar het hof in Straatsburg met een beroep op de vrijheid van expressie. Ze zou slechts een bijdrage hebben willen leveren aan een publiek debat.


In zijn arrest oordeelt Het mensenrechtenhof dat de beschuldiging aan het adres van de profeet, door hem als een pedofiel af te schilderen, in dit geval te ver ging. De vrouw had moeten weten dat ze verontwaardiging zou oproepen. De opgelegde straf was bescheiden en niet buiten proportie, aldus de rechters, die ook wijzen op bescherming van de gevoelens van moslims en het bewaren van de religieuze vrede in Oostenrijk.


Iedereen weze dus voortaan verwittigd: In tegenstelling tot het Christendom, valt met de islam niet te spotten, laat staan te ‘minachten’. Doorgaans roept bij (West-Europese) christenen enige spot op hun religieuze fabeltjes zelden verontwaardiging op, maar als het om de Islam en zijn profeet gaat, ligt dat blijkbaar anders. Dus dienen wij volgens onze eigen rechtspraak wel degelijk rekening te houden met ‘de bescherming van de gevoelens van de moslims’. Zo niet zou de religieuze vrede wel eens verstoord kunnen worden. Hoe dan? De Islam is toch de ‘religie van de vrede’?


Op naar een Europese Sharia !

 

Renaat Van Poelvoorde

 

(C) RVP.BE - 2018