.

                                                                                           april 2018

Het IsraŽl - Palestina conflict, en de  westerse media in dienst van

de Hamas-propagandamachine


Wat sinds 31 maart gebeurt, en tot half april, al dan niet escalerend voortduurt aan de IsraŽlische grens met de Palestijnse Gazastrook, werd deskundig gepland door de Hamas-strategen. Zij zijn zich bewust geworden van de kracht die de media hen toebedeelt bij elke provocerende confrontatie die ongewapende - liefst jonge- Palestijnen - met het IsraŽlische leger aangaan. De vrijwel wereldwijde heisa van de arrestatie en veroordeling van het meisje die onlangs op de Westbank een IsraŽlische soldaat schopte en in het gezicht sloeg, veroorzaakte - ook al was ze niet aan haar proefstuk toe - wereldwijde verontwaardiging.


Hamas, de terroristische organisatie die nog steeds de vernietiging van de Joodse staat in haar handvest heeft staan, en die de Gazastrook onder controle heeft, merkt dat dergelijke Ďactiesí heel wat sympathie voor hun zaak oplevert. Meer dan hun regelmatige raketbeschietingen op IsraŽlische dorpen, welke vrijwel nooit doel raken, en bijgevolg weinig of geen media-aandacht meer krijgen.

Met de oproep om massaal, met een twee weken durende manifestatie aan de grens, Ďde terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen, inclusief hun nakomelingen, naar Ďhun landí (het huidige Israel) te eisen, hopen zij op voldoende conflicten - en bijhorende Palestijnse doden en gewonden - met de aan de overkant van de grens gestationeerde soldaten. Zij weten uit ervaring dat dit door hen gestuurde David & Goliath-spel meer dan voldoende media-aandacht en bijhorend wereldprotest genereert om de reeds langer groeiende IsraŽl-bashing in versneld tempo te voeden. In de strategie van Hamas, die naar gewoonte de Palestijnen als kanonvlees en/of menselijk schild gebruikt, is het dodental van 15 en de meer dan duizend Ďgewondení van de eerste dag aan Palestijnse kant pas het begin, en herhaalt het zich dagelijks. Of nůg beter: Misschien reageert het IDF in de Ďvergrotende trapí en is de zoveelste Gaza-oorlog een feit.

De vraag is of IsraŽl een dergelijk scenario kan voorkomen, of beter gezegd: het zich kan permitteren om dat te voorkomen. De regering kan het legercommando uiteraard opdragen om, voor zover ze niet zelf beschoten worden, niet te schieten op de aanstormende manifestanten die de grenshekkens willen slopen, en hen toelaten om ook op IsraŽlisch grondgebied te manifesteren, en desnoods hun theoretische mars op Jeruzalem in de praktijk te laten uitvoeren. Elk zinnig waarnemer dient toe te geven dat de gevolgen van een dergelijk (vredelievend?) scenario niet te overzien zijn.


Dat de Arabische, Russische, linkse, en anti-Amerikaanse westerse media, als volleerde propagandamachines van de Terroristische Hamas organisatie er alles aan doen om steeds meer antipathie voor IsraŽl te bewerkstelligen, kan niet ontkend worden. Dat de IsraŽlische regering daardoor steeds meer in het nauw wordt gedreven, evenmin. Maar dat een dergelijke situatie dat land, en zijn volk, heel wat sterker, standvastiger en weerbaarder maakt, heeft het in 1948 ťn 1973 voluit bewezen. Misschien zou men daar beter eens over nadenken...

 

Renaat van poelvoorde